Za pomocą sztucznej inteligencji można teraz tworzyć narzędzia edukacyjne nieco szybciej niż kiedyś. Od dawna chodziło za mną przygotowanie interaktywnego instruktażu różnego rodzaju sztuczek arytmetycznych i głębokiego rozumowania matematycznego za pomocą osi liczbowej. W końcu znalazłem moment, żeby przygotować stosowne narzędzie, którym w tym wpisie dzielę się z Wami za darmo.

Nie bardzo rozumiem o co chodzi z fenomenem liczby 67. Ale młode pokolenie (od kilkuletnich dzieci do nastolatków w liceum) jakoś bardzo fascynują się tą liczbą i mimo, że ona rzekomo nic nie oznacza, to jakoś zawsze raźniej się robi, gdy wynikiem lub argumentem jakiegoś działania jest liczba 67. Pomyślałem sobie, że warto to wykorzystać i przygotowałem plan zajęć z zadaniami kombinatorycznymi z tą liczbą, który z powodzeniem zrealizowałem (z pewnymi modyfikacjami) w różnych grupach wiekowych. W tym wpisie podzielę się z Wami tym planem i konkretnymi zadaniami.

Dawno nic nie pisałem na blogu, ale to nie znaczy, że nic edukacyjnego się nie działo. Przeciwnie, pod koniec maja poprowadziłem trzydniowe szkolenie dla nauczycieli dotyczące konkursu zDolny Ślązak z informatyki. Szkolenie odbyło się w trybie hybrydowym (dwa dni wirtualne, jeden dzień ćwiczeniowy stacjonarny). W tym wpisie krótko podzielę się moimi wrażeniami ze szkolenia i dołączę slajdy, które omówiliśmy.

Dzisiejszy wpis jest inspirowany bardzo świeżymi wydarzeniami, a mianowicie finałem Mistrzostw Polski w Grach Matematycznych i Logicznych. Pisałem już o tym konkursie w innym wpisie. Byłem na tych zawodach z synem, który startował w najniższej kategorii CE (dla uczniów klas 1-3 szkół podstawowych) razem z około 80 innymi młodymi zawodnikami z całej Polski. Czekając na syna, mogłem sobie trochę podpatrzeć i w tym wpisie podzielę się z Wami moimi wnioskami.

Dzisiaj będzie chyba najkrótszy wpis na tym blogu, ale za to z bardzo długim materiałem wideo. Linda Silverman (pani zajmująca się edukacją zdolnych dzieci) opowiada dlaczego dzieciom zdolnym przydałoby się szczególne wsparcie i dlaczego oczekiwanie, że jakoś sobie poradzą w typowej szkole jest błędem.

Dzisiaj chciałem się z Wami podzielić małym zadaniem z matematyki, które nie jest może bardzo trudne i jego rozwiązanie nie zajęło mi zbyt wiele czasu, ale które spodobało mi się bardzo. Zadanie pochodzi z ostatniego rozdziału pakietu edukacyjnego Beast Academy, który już nie raz i nie dwa polecałem na tym blogu.

O pakiecie Beast Academy pisałem już nie raz i nadal go bardzo polecam. Od jakiegoś czasu jednak używam również innych narzędzi wokół tego pakietu od Art of Problem Solving i te również sobie chwalę. Jednym z nich (darmowym) jest mini-gra All Ten, którą mogę polecić w dość szerokim zakresie wiekowym (od pierwszej do piątej-szóstej klasy szkoły podstawowej).

Od kilkanastu lat prowadzę zajęcia w szkołach, głównie w XIV Liceum im. Polonii Belgijskiej we Wrocławiu, a od kilku lat zajęcia na uczelni, w Instytucie Informatyki Uniwersytetu Wrocławskiego. W kwestii nauczania jestem raczej tradycjonalistą i sala szkolna, wykładowa czy ćwiczeniowa nie kojarzy mi się źle: uważam, że spotykanie się twarzą w twarz z uczniami i studentami, chociaż ma pewien koszt, zarówno dla studentów jak i prowadzącego, jest zazwyczaj optymalne z punktu widzenia procesu edukacyjnego. Negatywne skutki COVID-19 i blokady szkół są, moim zdaniem, widoczne do dzisiaj. W ostatnim roku zgodziłem się jednak prowadzić grupowe zajęcia online i zauważyłem pewne nieoczywiste zalety tych zajęć. Do tego stopnia, że w niektóre zajęcia włączyłem moje dzieci. W tym wpisie podzielę się moimi obserwacjami o tym dla kogo takie zajęcia mogą być dobre.

Na tym blogu oraz w mojej książce systematycznie namawiam rodziców, żeby pracowali ze swoimi dziećmi sami, a nie tylko liczyli na szkołę. Bardzo mocno w to wierzę. Do tego stopnia, że ułatwiam tym rodzicom zadanie publikując dużo darmowych materiałów dydaktycznych. Ale ile tak naprawdę trzeba popracować z dzieckiem, żeby zobaczyć spektakularne efekty? W tym wpisie, na swoim przykładzie (i na przykładzie dwóch zadań, mam nadzieję, że ciekawych) będę argumentował, że żeby zobaczyć solidne efekty wystarczy niecałe 200 godzin, a żeby osiągnąć efekty spektakularne – około 400 godzin pracy 1:1.

Każdy potrzebuje kiedyś odpocząć. Szczególnie rodzic, który poważnie traktuje wychowanie i edukację swoich dzieci. Jakimś sposobem jest włączyć dziecku rozsądnie dobrany film animowany (kilka polecanek dałem tutaj), ale nie zawsze jest to dobre wyjście. Dziecko może mieć już dość czasu przed ekranem, a rodzic może chciałby odpocząć gdzieś indziej niż tylko w domu. A co gdyby rodzice chcieliby wyjść na przykład razem do kina? Tak bez dzieci? Jakimś rozwiązaniem jest zostawić dziecko pod opieką dziadków lub wynająć kogoś do opieki w domu. Dla niektórych rodziców tego typu rozwiązania są łatwo dostępne i mogą z nich korzystać w zasadzie kiedy potrzebują. Nie wszyscy mają jednak takie szczęście i być może właśnie dla nich korzystne okażą się sale sabaw Fikołki.