Gra: Symulator giełdy dla dzieci

Podczas zajęć w przedszkolu wymyślałem dla dzieci różnego rodzaju gry i zabawy. Niektóre z nich szczególnie przypadły dzieciom do gustu i nadawały się nie tylko w grupie przedszkolnej, ale również u starszych dzieci. Jedną z takich gier jest gra w giełdę, która zawsze wywoływała duże emocje.

Wrocławskie Sparingi Informatyczne powracają

Dobro wraca. Osiem lat temu zacząłem przygotowywać zadania na Wrocławskie Sparingi Informatyczne. Idea była prosta: w niektóre soboty, chętni uczniowie mogli przyjść do Instytutu Informatyki Uniwersytetu Wrocławskiego i w warunkach zbliżonych do tych, które panują na II i III etapie Olimpiady Informatycznej pracować nad zadaniami przez pięć godzin. Po takiej sesji długiego myślenia była jeszcze pizza, omówienie zadań i wykład. Myślę, że dzięki sparingom udało się odkryć co najmniej kilka naprawdę dużych talentów, między innymi Paulinę Żeleźnik, która w pewnym wywiadzie sama zdradza, że sparingi były dla niej jedną z pierwszych okazji do spróbowania swoich sił w informatyce. Po zaledwie kilku latach Paulina zwyciężyła w Europejskiej Olimpiadzie Informatycznej Dziewcząt, a teraz postanowiła pomóc wychowywać kolejne pokolenia i (mam nadzieję, że na jak najdłużej) przejąć pałeczkę i zająć się organizacją sparingów w przyszłości.

Tabliczka mnożenia

Stali Czytelnicy bloga zapewne znaleźli już tutaj całkiem sporo narzędzi i opinii o nauczaniu matematyki. Zamieściłem tutaj na przykład serię wpisów o potrzebie dowodzenia. Narzekałem też na zadania maturalne, w których o sukcesie decyduje to czy nauczyło się kilku prostych schematów na pamięć. Łatwo chyba zorientować się, że mój pogląd na uczenie (się) matematyki jest daleki od bezrozumnego wkuwania na pamięć faktów i algorytmów. W tym wpisie będę przekonywał jednak do konieczności nauczenia się tabliczki mnożenia na pamięć, na zasadzie zapamiętania wyników konkretnych działań, bez próby pójścia na skróty, czy obejścia problemu za pomocą sprytnych sztuczek. Oprócz tego dołączam proste, ale chyba skuteczne narzędzie do treningu.

Jak się w Polsce robi doktorat?

Udało się. Niecałe trzy tygodnie temu obroniłem doktorat z informatyki. Po obronie chyba niewiele się zmieniło, ale w końcu nie będę musiał odpowiadać na okropne pytanie Kiedy w końcu się bronisz?, którego miałem już serdecznie dość. A że studia to (luźno, ale jednak) temat również związany z tematyką tego bloga, dlatego w tym wpisie krótko opiszę moją przygodę. Być może kogoś to zachęci (lub zniechęci) do podążenia podobną ścieżką. Zwracam uwagę, że to nie jest poradnik pod tytułem Jak zrobić doktorat?, jako że opisuję to co wiem na podstawie swojego doświadczenia, a każda droga do zrobienia doktoratu może wyglądać nieco (lub radykalnie) inaczej.

Mały poker dla... małych dzieci?

We wpisie o grze w kości, oprócz pokazania gry jako narzędzia dydaktycznego, zrobiłem też swego rodzaju manifest o dobrym i złym ryzyku (podsekcje Dlaczego to ważne? oraz Dobre ryzyko). Jakkolwiek uważam temat za bardzo ważny, to wszystko jednak było dość teoretyczne. Dzisiaj zaproponuję wariant gry w uproszczonego pokera, który mogą zrozumieć nawet kilkuletnie dzieci. Moim dzieciom gra się podobała na tyle, że grali ze sobą również wtedy, gdy ja nie byłem w pobliżu.

zDolny Ślązak z informatyki

Ostatnio pisałem o olimpiadach przedmiotowych. Na pewno cieszy mnie, że ich zasięgi rosną. Smutną prawdą jest to, że wielu zdolnych uczniów (z różnych powodów) nie dojdzie do poziomu, który wystarczy do tego, żeby z sukcesem mierzyć się z wyzwaniami na poziomie olimpijskim. Dla tych uczniów stworzone są konkursy wojewódzkie, organizowane zazwyczaj przez kuratoria oświaty lub ośrodki doskonalenia nauczycieli. Z informatyki bardzo znanym i sensownym konkursem o wyrobionej renomie jest LOGIA. W województwie dolnośląskim takie konkursy wojewódzkie z różnych przedmiotów organizowane są pod wspólną nazwą zDolny Ślązak. Dotychczas jednak nie było konkursu z informatyki. Naturalne więc, że nadszedł więc czas, żeby to zmienić? Mi też się tak wydaje, a więc trzeba było się do tego zabrać.

Sztuczna inteligencja przynosi zmiany w Olimpiadach

Przez sześć lat byłem członkiem Komitetu Głównego Olimpiady Informatycznej Juniorów. Zajmowałem się głównie proponowaniem zadań na zawody. Jednym z moich zadań było również (wspólnie z resztą Komitetu) rozstrzyganie o dyskwalifikacjach zawodników, których prace na zawodach pierwszego stopnia były niesamodzielne. Problem w ostatnich latach urósł, a wszystko za sprawą rozwoju sztucznej inteligencji. Myślę, że warto to przeanalizować i to właśnie robię w tym wpisie. Będzie również okazja do zaprezentowania naprawdę ładnego (choć nietrudnego) zadania z Olimpiady Matematycznej Juniorów.

Jak rozwiązać równanie kwadratowe?

Jakiś czas temu ponarzekałem sobie tutaj, na to, że w szkole słabo uczy się równań kwadratowych, a na maturze pojawiają się wybitnie słabe zadania z tego tematu. Udało mi się znaleźć trochę czasu, żeby spróbować to nieco naprawić. W tym wpisie prezentuję jak można samemu dojść do słynnych wzorów z deltą. Kto wie, być może uda się ten materiał kiedyś wypozycjonować wysoko, żeby zainteresowany uczeń do tego dotarł. Zauważyłem bowiem w statystykach, że część osób trafia na mój blog właśnie wyszukując frazę równanie kwadratowe. Dotychczas te osoby odchodziły zapewne raczej niezadowolone, co najwyżej zgadzając się z moim rantem apropos zadań maturalnych. Może teraz to się zmieni. Taki mały prezent ode mnie dla uczniów na rozpoczęcie roku szkolnego.

Anki. Czyli czy uczenie się na pamięć ma sens?

Dziejszy wpis poświęcony będzie darmowemu narzędziu wspomagającego uczenie się na pamięć, czyli Anki. Jest to swego rodzaju udoskonalenie pomysłu papierowych fiszek i systemu SuperMemo. Anki to doskonałe narzędzie dla tych, którzy chcą się uczyć szybciej i zapamiętywać na dłużej. Ale czy można znaleźć zastosowanie tego narzędzia do czegoś innego niż tylko uczenie się na pamięć? Czy Anki może przydać się np. w uczeniu matematyki lub do nauczenia się od zera zupełnie nowych dziedzin? Moim (i nie tylko moim) zdaniem tak i postaram się Was do tego przekonać.

Nie wszystko złoto co się świe(ę)ci... czyli Maciej Kawecki i materiał o Ryszardzie Szubartowskim.

Na tym blogu zwykle nie podejmuję tematów kontrowersyjnych, ale tym razem zrobię wyjątek. Inspiracją do powstania tego wpisu stał się film Mistrz, opublikowany na kanale Macieja Kaweckiego – This is IT. Materiał ten przedstawia sylwetkę Ryszarda Szubartowskiego, nauczyciela informatyki w III Liceum Ogólnokształcącym w Gdyni.

Byłem jego uczniem i moje wspomnienia różnią się od obrazu, który został zaprezentowany w filmie. Nie twierdzę, że zawiera on w całości nieprawdę, ale pomija wiele istotnych aspektów, które warto przytoczyć, zwłaszcza w obliczu rosnącej popularności materiału. Chciałbym więc uzupełnić ten obraz o nieco szerszy kontekst — zarówno metody Szubartowskiego, jak i doświadczenia uczniów, które niekoniecznie wpisują się w narrację sukcesu. Zdaję sobie sprawę, że długi artykuł jest mniej atrakcyjny niż dobrze zmontowany film, zwłaszcza w dobie krótkiego attention span, ale nie wybaczyłbym sobie, gdybym nie spróbował tego naprostować. W artykule jest spis treści, można sobie szybko przewinąć. Powodzenia.