Zbliżamy się do końca roku szkolnego. Zdecydowana większość olimpiad przedmiotowych jest już za nami, a uczniowie, którzy brali w nich udział mogą teraz złapać trochę oddechu i zacząć się przygotowywać do kolejnych edycji. Jeszcze przed świętami wielkanocnymi mogłem z bliska obserwować finał Olimpiady Informatycznej Juniorów, z którą jestem blisko związany. Chociaż wydawało mi się, że zestaw zadań na ten rok jest trudniejszy niż rok temu, dwaj zwycięzcy nie mieli dla mnie litości i w obu dniach konkursowych zdobyli komplet punktów. Gratulacje dla nich. Zadania nie były aż takie łatwe dla pozostałych zawodników, jednak zaskoczyło mnie to, na których konkretnie zadaniach tracili oni punkty. I o tym będzie dzisiejszy wpis.

Minął rok od mojego pierwszego wpisu na blogu. Jak na razie mam jeszcze trochę siły, żeby blogować dalej. Nadszedł jednak czas na krótkie podsumowanie sukcesów i porażek tego bloga. A żeby było choć trochę merytorycznie (w temacie samej edukacji), na sam koniec poruszę również temat innej rocznicy: wprowadzenia zakazu zadawania prac domowych.

W dzisiejszym wpisie opowiem o kilku rzeczach na raz. Króciutko wspomnę o konkursie Kangur Matematyczny, z którego pochodzi zadanie wokół którego będę krążył. Pokażę jak daleko można się zapuścić zaczynając od zadania dla dzieci i wspomnę, że warto zachęcać uczniów do tego, żeby próbowali wymyślać własne warianty zadań i prowadzili twórcze rozważania nad problemami, które ich zaciekawiły.

Ci, którzy przeczytali moją książkę o wychowaniu zdolnych dzieci mogliby mi zarzucić, że chciałbym, żeby uczyć dzieci już od najmłodszych lat życia, zamiast pozwolić im swobodnie się bawić. A co, gdybym powiedział, że byli tacy, którzy poszli w tym pomyśle o wiele dalej? László Polgár podporządkował życie całej jego rodziny na wychowanie trójki córek na arcymistrzynie szachowe. W tym wpisie przybliżę historię sióstr Polgár i zastanowimy się nad czysto teoretycznym pytaniem: przeanalizujemy czy możliwe jest zaplanowanie sobie, że moje dziecko będzie geniuszem i zrealizowanie tego planu. Na początku zastanowimy się nad tym w oderwaniu od naturalnie nasuwających się pytań po co? oraz jakim kosztem?, ale i na te pytania postaram się przestawić jakąś odpowiedź.

Pierwsze zajęcia o algorytmach wcale nie muszą być ani trudne, ani nudne. A jednak często są nudne i trudne jednocześnie. Nie musi tak być, co pokazuję w dzisiejszym wpisie. Proponuję w nim wprowadzać pojęcie algorytmu na przykładzie (interaktywnej) gry w jajka. To dość znana zagadka, której utrudnienie pojawiło się kiedyś na Olimpiadzie Informatycznej. Spokojnie jednak: całość powinny być w stanie zrozumieć nawet średnio ambitni uczniowie szkoły podstawowej.

Trudno mi w to uwierzyć, ale w końcu udało mi się wydać moją książkę. Od momentu, w którym miałem już wstępny draft do dzisiaj upłynęły ponad dwa lata. No cóż. W natłoku innych, pilnych spraw, nie jestem za dobry w domykaniu czegoś do końca. Ale lepiej późno niż wcale.

Na tym blogu zamieszczam głównie materiały związane z matematyką, pomimo tego, że zdecydowana większość mojej dydaktyki dotyczy informatyki. Najmłodszych łatwiej (a może nawet sensowniej) zainteresować matematyką, niż informatyką, ich umysły są lepiej dostosowane do strawienia tych treści, szczególnie gdy nie są jeszcze w stadium formalnym. Jednak, gdy nastolatkowie zbliżają się do końca szkoły podstawowej, może się okazać, że ciekawsze będą dla nich zagadki z polotem matematycznym, jednak rozwiązywane przez komputer, dzięki algorytmom i programowaniu. Bardzo ładne zadanie w tym temacie opisał na swoim blogu mój były uczeń, a teraz już dobry kolega po fachu, Franciszek Malinka. Myślę, że warto polecać dobre treści w internecie, a więc podlinkuję tutaj do jego wpisu. A oprócz tego napiszę coś o pasji do uczenia, którą niektórzy (np. Franek) mają, a której wielu (np. typowych nauczycieli w szkołach) niestety nie ma.

Na blogu nie jeden raz publikowałem narzędzia do edukacji, które albo sam przygotowałem albo które znalazłem. Ale każdy rodzic, również ja, czasami potrzebuje odpocząć lub potrzebuje mieć chwilę spokoju do załatwienia jakiejś ważnej sprawy. Jakimś pomysłem jest wtedy uruchomić dzieciom bajkę na telewizorze. Złym pomysłem jest natomiast pozwolić dziecku na pełną swobodę i wybór, bo szkodliwych materiałów w internecie jest sporo, a są one dobrze wypozycjonowane i promowane przez np. YouTube. Dziecko szybko kliknie w coś, co będzie dla niego szkodliwe. Lepszym pomysłem jest zdawać sobie sprawę z tego problemu i mieć pod ręką sensowne filmy, które można pokazać dziecku w takiej sytuacji awaryjnej.

Dzięki uprzejmości moich uczniów otrzymałem zaproszenie do Radia Wrocław. Prowadząca, pani Katarzyna Górna-Drzewosz, w audycji Chwalimy swoje, rozmawiała ze mną o uczeniu: najmłodszych, nieco starszych i jeszcze starszych. Radio udostępnia podcast z tego wywiadu. Zapewne trudno będzie mi tutaj na blogu zachować w kolejnych wpisach radiową jakość, dlatego tym bardziej szkoda, żeby materiał przepadł. Zapraszam do przesłuchania.

Udało mi się przygotować i zebrać na tym blogu całkiem sporo moich narzędzi edukacyjnych, którymi dzielę się nieodpłatnie z zainteresowanymi rodzicami i nauczycielami. Dawno jednak nie poleciłem czegoś, z czego skorzystałem, ale nie stworzyłem samemu. Nadszedł czas na grę w matematyczne bingo! Całość w pełni darmowa… no prawie, bo za cenę zapisania się na newsletter na stronie autorki. Ale moim zdaniem naprawdę warto.